De eerste Nederlandse Webfish Awards zijn uitgereikt, de prijs voor de beste christelijke bijdrage op het internet in het Nederlandse taalgebied. Er waren twee categorieën: organisaties en particulieren, en Zoekend Geloven was één van de tien genomineerde websites bij de laatste groep. Ik viel niet in de prijzen. Hoewel ik daarbij natuurlijk ook enige teleurstelling voel – ijdelheid is mij niet geheel vreemd – was ik ook opgelucht. Want ik werk weliswaar met veel enthousiasme aan mijn site en weblog, maar het blijft vooralsnog een site met veel losse eindjes en technische beperkingen. Het zou niet goed zijn als dat het beste is wat christelijk Nederland te bieden had. En dat is gelukkig ook niet zo.
Overigens was de jury daarover ook helder: de kwaliteit van de inzendingen was in de breedte niet erg hoog. Christenen in het algemeen en kerken in het bijzonder hebben hun weg op het internet nog maar zeer beperkt gevonden. Het is te hopen dat deze Awards een stimulans zullen zijn! Niettemin waren de sprekers ingenomen met de genomineerden en de prijswinnaars. In de categorie waarin ook Zoekend Geloven was genomineerd was www.goedgelovig.nl de winnaar – ‘ Neerlands eerste ‘gristelijk-satirische’ website, en tevens een persdienst voor ‘kerkelijk nieuws met een kwinkslag’. Daarnaast werden ook de sites van ds. Jan Andries de Boer en van de Protestantse Gemeente van Castricum gelauwerd met zilver en brons. Hartelijke felicitaties aan allen. De winaars in de andere categorie vind je op de website van de Webfish Award.
Leerzaam was de bespreking van alle genomineerde websites door een tweetal internetdeskundigen. In mijn geval was er twijfel over de kleurstelling en de navigatie, vooral de grote blokken aan de rechterkant van de hoofdwebsite. Maar het enthousiasme en de betrokkenheid die van de site afstraalt werd als positief punt genoemd en het weblog werd zelfs met ‘uitstekend’ gekwalificeerd. Ik ben trots op deze woorden, dat begrijp je.
Hoewel je je kunt afvragen of het aan mij als één van de genomineerden is om vragen te stellen bij de keuze van de winnaar door de jury, doe ik dat toch. Goedgelovig is een website die ik al vanaf haar oprichting in maart 2007 volg. Aanvankelijk was ik onder de indruk van hun humor, openheid en productiviteit. Maar in de loop van de tijd veranderde mijn gevoel daarbij, hoewel het moeilijk te zeggen was wat mij ongemakkelijk maakte. Dat niet elke grap goed valt hoeft de reden niet te zijn. Gisteren werd het mij duidelijk: het is de volstrekte anonimiteit die mij stoort. De makers van de website willen onbekend blijven en waren dus gisteren ook niet bij de uitreiking van de prijs. Een ‘zaakwaarnemer’ nam de Award in ontvangst.
Het is weliswaar ieders goed recht om anoniem te willen blijven. De makers van Goedgelovig neem ik dan ook niets kwalijk – zij doen wat ze doen en dat doen ze goed! Hun anonimiteit maakt evenwel hun zogenaamde ‘zelfspot’ (waar de jury hen om prees) en satire wel wat goedkoop. Sterker uitgedrukt: zelfspot wordt wel erg abstract als de ‘zelf’ die spot niet thuis geeft. Kennelijk nemen de makers zichzelf zo serieus dat ze zich niet willen laten bekritiseren… dat getuigt zelfs van het ontbreken van enige zelfspot. Eerlijker is het dan om te zeggen: wij spotten – met christelijk Nederland – en dat doen we zonder dat we zelf geraakt willen en kunnen worden.
Nogmaals: dat mag. Niets mis met de website zelf! Maar of een prijs, die bedoeld is om goede bijdragen op internet te honoreren en daarmee anderen wil stimuleren om van internet werk te maken, deze soort bijdragen moet aanprijzen, vind ik de vraag. Bij de inleiding werd gezegd dat er gezocht werd naar bijdragen die het open en oecumenische karakter van de organiserende partijen (IKON en PKN) zouden vertolken. Ik hoop niet dat beiden hopen op meer van deze anonieme loopgraven-spotters. Ik geloof niet dat het de sfeer in de kerk verbeteren zou. Liever roep ik anderen toe: toon je gezicht, spreek je uit en laten we met elkaar in gesprek gaan – inderdaad het liefst met een flinke dosis zelfspot en humor.
Dat vind ik tenminste zelf – ik, Boele P. Ytsma uit Siddeburen.
www.zoekendgeloven.nl
Overigens was de jury daarover ook helder: de kwaliteit van de inzendingen was in de breedte niet erg hoog. Christenen in het algemeen en kerken in het bijzonder hebben hun weg op het internet nog maar zeer beperkt gevonden. Het is te hopen dat deze Awards een stimulans zullen zijn! Niettemin waren de sprekers ingenomen met de genomineerden en de prijswinnaars. In de categorie waarin ook Zoekend Geloven was genomineerd was www.goedgelovig.nl de winnaar – ‘ Neerlands eerste ‘gristelijk-satirische’ website, en tevens een persdienst voor ‘kerkelijk nieuws met een kwinkslag’. Daarnaast werden ook de sites van ds. Jan Andries de Boer en van de Protestantse Gemeente van Castricum gelauwerd met zilver en brons. Hartelijke felicitaties aan allen. De winaars in de andere categorie vind je op de website van de Webfish Award.
Leerzaam was de bespreking van alle genomineerde websites door een tweetal internetdeskundigen. In mijn geval was er twijfel over de kleurstelling en de navigatie, vooral de grote blokken aan de rechterkant van de hoofdwebsite. Maar het enthousiasme en de betrokkenheid die van de site afstraalt werd als positief punt genoemd en het weblog werd zelfs met ‘uitstekend’ gekwalificeerd. Ik ben trots op deze woorden, dat begrijp je.
Hoewel je je kunt afvragen of het aan mij als één van de genomineerden is om vragen te stellen bij de keuze van de winnaar door de jury, doe ik dat toch. Goedgelovig is een website die ik al vanaf haar oprichting in maart 2007 volg. Aanvankelijk was ik onder de indruk van hun humor, openheid en productiviteit. Maar in de loop van de tijd veranderde mijn gevoel daarbij, hoewel het moeilijk te zeggen was wat mij ongemakkelijk maakte. Dat niet elke grap goed valt hoeft de reden niet te zijn. Gisteren werd het mij duidelijk: het is de volstrekte anonimiteit die mij stoort. De makers van de website willen onbekend blijven en waren dus gisteren ook niet bij de uitreiking van de prijs. Een ‘zaakwaarnemer’ nam de Award in ontvangst.
Het is weliswaar ieders goed recht om anoniem te willen blijven. De makers van Goedgelovig neem ik dan ook niets kwalijk – zij doen wat ze doen en dat doen ze goed! Hun anonimiteit maakt evenwel hun zogenaamde ‘zelfspot’ (waar de jury hen om prees) en satire wel wat goedkoop. Sterker uitgedrukt: zelfspot wordt wel erg abstract als de ‘zelf’ die spot niet thuis geeft. Kennelijk nemen de makers zichzelf zo serieus dat ze zich niet willen laten bekritiseren… dat getuigt zelfs van het ontbreken van enige zelfspot. Eerlijker is het dan om te zeggen: wij spotten – met christelijk Nederland – en dat doen we zonder dat we zelf geraakt willen en kunnen worden.
Nogmaals: dat mag. Niets mis met de website zelf! Maar of een prijs, die bedoeld is om goede bijdragen op internet te honoreren en daarmee anderen wil stimuleren om van internet werk te maken, deze soort bijdragen moet aanprijzen, vind ik de vraag. Bij de inleiding werd gezegd dat er gezocht werd naar bijdragen die het open en oecumenische karakter van de organiserende partijen (IKON en PKN) zouden vertolken. Ik hoop niet dat beiden hopen op meer van deze anonieme loopgraven-spotters. Ik geloof niet dat het de sfeer in de kerk verbeteren zou. Liever roep ik anderen toe: toon je gezicht, spreek je uit en laten we met elkaar in gesprek gaan – inderdaad het liefst met een flinke dosis zelfspot en humor.
Dat vind ik tenminste zelf – ik, Boele P. Ytsma uit Siddeburen.
www.zoekendgeloven.nl
6 reactie(s) (klik hier om te reageren!):
Je stelt een heel wezenlijke vraag bij de Award-uitreiking!
Ik heb natuurlijk op jouw site gestemd. Juist omdat je zo duidelijk kleur bekent!
Maarre...jij zou volgens mij een goede aanvulling op de jury zijn :-)
Groet,
Anneke
Ik begrijp je reactie, Boele, het is de meest gehoorde kritiek, maar het is wat kortzichtig. Vraag je eens af: Zouden bijvoorbeeld Andries Knevel, Gerrit de Feijter of Tineke Huizingen hun werk in real-life kunnen blijven doen als ze ook onder eigen naam satirische stukken zouden schrijven op Goedgelovig? Het is een retorische vraag: ze zouden daar gedonder mee krijgen omdat de meeste mensen nog steeds denken dat christenen (of het vervullen van een constructieve, verantwoordelijke rol in de maatschappij) en humor/satire niet samen kunnen gaan. Er zou druk op deze mensen worden uitgeoefend om ofwel hun werk in real-life of hun bijdragen aan een satirisch medium te beëindigen. We hebben mensen van dit kaliber in onze redactie. Je mag ons best oordelen en kritiseren (we schrijven ook kritisch over de clubs waar we zelf deel van zijn), maar het is een makkelijk oordeel vanuit de marge.
Nu je toch langs komt: Goedgelovig, nogmaals van harte gefeliciteerd! Laat ik duidelijk zijn: ik misgun jullie de prijs beslist niet - ere wie ere toekomt.
Overigens denk ik dat je analyse wel klopt - zelfkritiek en satire worden moeilijk gepruimd in christelijk Nederland -, maar jullie oplossing lijkt me niet werken. Het anoniem maken van deze vorm van satire en zelfkritiek houdt dat onvermogen tot zelfrelativering in stand. Zelfs de reacties zijn nagenoeg allemaal anoniem. Ik blijf dat makkelijk vinden. Zoals gezegd heb ik niet zozeer kritiek op jullie, als wel op de jury, die deze vorm van anonimiteit op deze manier bevordert.
Wel misplaatst - zeker van een anonieme scribent! - lijkt me het verwijt dat ik 'vanuit de marge' een makkelijk oordeel geef. Ik sta midden in de kerk, draag verantwoordelijkheid en vertel wat ik vertellen wil onder mijn eigen naam (en foto!). Inderdaad matigt dat soms de toon, maar het opent gesprekken!
Boele P. Ytsma
Als ik zeg 'de marge', is dat geen kwaliteitsoordeel (in de marge vinden de echte vernieuwingen in de kerk plaats), maar een indicatie dat 'midden in de kerk staan' wat anders is dan nationale bekendheid. Als Boele iets roept, is dat Boele, als Knevel iets roept is dat de EO. Dat is het verschil.
Ik heb sympathie voor je standpunt, maar een van de redenen dat de jury Goedgelovig deze prijs heeft toebeeld is juist dat we de kracht van het internet (anoniem kunnen blijven en dus het gesprek op puur inhoudelijke - niet persoonlijke - gronden kunnen voeren) optimaal hebben benut. Dit geluid en dit genre was er nog niet in Nederland en zal er wat de gristenheid betreft ook nooit komen als het niet anoniem kan.
Uiteraard kunnen we daarover met respect van mening verschillen.
Zeker kunnen we dat en dat doen we ook - met respect van mening verschillen! Laat ik het erop houden dat ik wil blijven hopen dat het kan (ooit): christelijke BN-ers die heilige huisjes treffen...
Wel jammer dat juist Goedgelovig dan anderen die werkelijk fundamentele kritiek hebben (zoals destijds Klaas Hendriks) geen bijval geven, maar kritiek...
Boele
Ja, dat zit je nóg dwars he. ;-)
Een reactie plaatsen