Een bisschoppelijk oproep uit Georgië

Als de tanks de stad inrollen, als er doden vallen, als er zelfs journalisten sneuvelen, dan is een oorlog groot nieuws. Maar als er niet veel meer te melden valt, als de diplomatie het zichtbare geweld heeft getemperd en de hulp voor slachtoffers langzaam op gang komt, verdwijnt een oorlog van de voorpagina’s en daarmee vaak ook uit ons bewustzijn. Zo gaat het meestal – je krijgt immers ook teveel van dergelijk nieuws om te kunnen verwerken.

Heel anders wordt het als je persoonlijk betrokken bent bij een land en volk. Voor mij kwam de oorlog die afgelopen week in alle hevigheid in Georgië uitbarstte dichterbij dan al het andere nieuws. Ik herkende immers de straten van Gori, ik voelde de dreiging in Tbilisi. Ik stelde mij mijn vrienden in Georgië voor – hoe ze heen en weer geslingerd worden tussen angst en woede. Hoe ze onmiddellijk weer de draad oppakken en kijken wat er gedaan kan worden.

Afgelopen week kreeg ik mails van aartsbisschop Malkhaz Songulashvili en van waarnemend bisschop Merab Gaprindashvili. Persoonlijke verhalen en emotionele oproepen tot financiële steun en gebed. De kerk die zij vertegenwoordigen (Evangelical Baptist Church of Georgia) heeft een sterk ontwikkeld sociaal hulpprogramma. Ooit begonnen met de hulp aan Tsjetsjeense vluchtelingen, vervolgens intensief betrokken bij de armoedebestrijding in de stad en het Georgische platteland, zijn zij goed toegerust om ook in de huidige situatie hulp te bieden. Ze hebben daar echter wel middelen voor nodig en daarom wordt dringend gevraagd.

Ik geef hier de emotionele oproep van mijn vriend, bisschop Malkhaz, aan je door. En mag ik je vragen serieus je steun te overwegen?

- Appeal by Archbishop Malkhaz Songulashvili
- Nederlandse vertaling door Poppe Ytsma sr.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

P.S.: Lees hier het statement over de oorlog dat de Evangelical Babtist Church zelf heeft geplaatst op haar website!