De kerk heeft een gat – dat is een ‘ontdekking’ die enkele jaren geleden in Zuid-Holland werd gedaan tijdens een studiedag van gemeenteadviseurs, zo vertelt ds. Dick van Dijk aan Willem Smouter voor de EO-microfoon. Het gat betreft de afwezigheid van de generatie 25-50 jarigen. Deze verbijsterende ontdekking werd voorgelegd aan zo’n 20 gemeenten en, zo zegt Van Dijk: ‘tot onze verbazing werd het alom herkend’ – ja, je leest het goed: ‘tot onze verbazing’. Ik vraag me af in welke afgelegen grot deze ‘ontdekkers’ de afgelopen jaren zich hebben opgehouden.
Maar de ‘ontdekking’ wordt nu wel serieus genomen. Luister naar ds. Van Dijk: ‘Toen hebben we een studiedag gehouden. Uit die studiedag is een aantal adviezen gekomen en één van die adviezen was: schrijf een brochure waardoor je de kerkenraden aan het denken zet met de vraag: waar zit in onze gemeente de beleving van dat gat…?’. Wat denk je, zouden 25-50 jarigen erg bemoedigd raken door deze woorden? Ik krijg er zelf als veertiger koude rillingen van: studiedag, adviezen, brochure en dan nadenken over ‘de beleving van dat gat in onze kerk’… Brr!
Maar nu komt er zelfs een ‘inspirerende bezinningsdag voor kerkenraden en predikanten’ op 18 juni a.s. rondom de vraag ‘Waar is de tussengeneratie gebleven en hoe zouden wij ons tegenover hen kunnen opstellen?’ Een drietal gedegen theologen voert het woord: professor Gerben Heitink, dr. Jeroen Jeroense en drs. Wim Dekker – mannen met gezag, zeker! Maar voor zover ik heb kunnen nagaan is Jeroense met geboortejaar 1961 de jongste van dit gezelschap – laat ik aannemen dat hij 48 is. Dat is toch wonderlijk als het gaat om de generatie 25-50 – waarom komen deze mensen zélf niet aan het woord? Of is het contact inmiddels zo ver weg, dat ze niet meer te vinden zijn? Desgevraagd wil ik wel wat namen doorspelen.
Ja, je hoort het goed: ik ben hier bijzonder cynisch over. Dit probleem is al zeker 20 jaar zichtbaar en de Protestantse Kerk heeft tot nu toe niet getoond werkelijk belangstelling te hebben voor deze generatie. Of beter gezegd: ze heeft geen belangstelling getoond voor de samenleving waarin deze generatie zich beweegt: de netwerk- en informatiesamenleving. De kerk functioneert nog altijd zoals de samenleving van de jaren ’50 of zelfs ’80. Maar intussen maken we een maatschappelijke en culturele omwenteling mee van historische omvang, een omwenteling waarvan we de gevolgen slechts kunnen onderschatten. Nu zou ik de verdenking op me kunnen laden daarvan een stokpaardje te maken, maar zeg nu zelf: het onvermogen en de onwil in de kerk om van internet en nieuwe media werkelijk gebruik te maken enerzijds en het geconstateerde ‘gat’ anderzijds vertoont toch wel opmerkelijke parallellen… Het is precies deze generatie die er midden in zit!
Ik luisterde naar het gesprek tussen Willem Smouter (zelf ook dominee) en Dick van Dijk en werd steeds treuriger door het ongeïnspireerde gepraat over bezinningsdagen en brochures, over begrip en toenadering en over interesse tonen in de leefwereld van bla bla bla… Het ongeduldige gehum van Willem Smouter deed me vermoeden dat ik niet de enige was die hier verdrietig van werd. Dat werd duidelijk toen Smouter zelf het woord nam – onwillekeurig zette ik de radio wat harder, want de woorden waren me uit het hart gegrepen. Luister mee:
‘Weet u, ik ben ongerust dat dit precies het paard achter de wagen spannen is. Ik vat het zo samen: je houdt de kerk voor oude mensen – die zijn daar geestelijk eigenaar van en je accepteert dat de opgroeiende generatie gewoon elders iets vindt’. Dat zeiden we eerst al van de jongelui (‘val ze niet teveel lastig’) en nu gaat u dat zeggen van de leeftijd van 25-50. Ik ben bang dat u het geestelijk eigenaarschap van die kerk houdt bij die oude mensen en dat u straks het licht kunt uitdoen. Moet je niet juist deze mensen uitdagen – dat zijn de mensen die power hebben, dit zijn de mensen waar heel de samenleving het van verwacht. In heel de wereld kijken ze naar deze mensen, die willen ze erbij hebben – ‘want jullie maken het verschil!’ – Moet je niet zeggen: we maken julie tot de geestelijk eigenaar. En als wij ons als ouderen wat ongemakkelijk voelen, so be it, maar het moet jullie ding zijn.’
Dank je wel, Willem Smouter, voor deze rake woorden. Dat is, in mijn ogen, precies wat er ontbreekt: de moed om de jonge generatie het ‘geestelijk eigendom’ te geven. Het ontbreekt aan moed om jonge generaties uit te dagen de verantwoordelijkheid te nemen en ze die dan ook te geven. De oude garde blijft aan de knoppen draaien – immers als de vraag is: hoe moeten wij (wij, de kerk!) ons opstellen tegenover deze generatie, dan is die ‘wij’ dus zelf niet die groep 25-50-jarigen. Het ‘wij’ van de kerk is de 50+ generatie! De vanzelf-sprekendheid van dat ‘wij’ is stuitend!
Ja, er is een gat in de kerk – maar de kerk zit op dat gat. Waarom wordt er niet gehonoreerd wat er wel degelijk gebeurt in kringen die zich emerging church noemen? Waarom wordt er eindeloos geld gepompt in internetprojecten die bij voorbaat gedoemd zijn te mislukken, omdat ze bedacht en gemaakt zijn door 50-plussers. Waarom worden succesvolle initiatieven die er zijn (offline en online) niet ondersteund en omarmd? Waarom wordt niet erkend dat de koers van de afgelopen 20 jaar jammerlijk heeft gefaald (de kerk is in die tijd gehalveerd!).
Maar wie zal het zeggen – misschien wordt er na donderdag wel een commissie in het leven geroepen die een rapport kan schrijven met aanbevelingen voor verdere overdenking... Ik wens hen veel succes!
Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl
P.S.: Een vroege versie van een flyer voor deze dag vertoonde deze cartoon. Terecht heeft die het niet 'gehaald'. Een medewerker van de PKN heeft mij dringen verzocht de officiele flyer aan te bieden. Hierbij dus...
Maar de ‘ontdekking’ wordt nu wel serieus genomen. Luister naar ds. Van Dijk: ‘Toen hebben we een studiedag gehouden. Uit die studiedag is een aantal adviezen gekomen en één van die adviezen was: schrijf een brochure waardoor je de kerkenraden aan het denken zet met de vraag: waar zit in onze gemeente de beleving van dat gat…?’. Wat denk je, zouden 25-50 jarigen erg bemoedigd raken door deze woorden? Ik krijg er zelf als veertiger koude rillingen van: studiedag, adviezen, brochure en dan nadenken over ‘de beleving van dat gat in onze kerk’… Brr!
Maar nu komt er zelfs een ‘inspirerende bezinningsdag voor kerkenraden en predikanten’ op 18 juni a.s. rondom de vraag ‘Waar is de tussengeneratie gebleven en hoe zouden wij ons tegenover hen kunnen opstellen?’ Een drietal gedegen theologen voert het woord: professor Gerben Heitink, dr. Jeroen Jeroense en drs. Wim Dekker – mannen met gezag, zeker! Maar voor zover ik heb kunnen nagaan is Jeroense met geboortejaar 1961 de jongste van dit gezelschap – laat ik aannemen dat hij 48 is. Dat is toch wonderlijk als het gaat om de generatie 25-50 – waarom komen deze mensen zélf niet aan het woord? Of is het contact inmiddels zo ver weg, dat ze niet meer te vinden zijn? Desgevraagd wil ik wel wat namen doorspelen.
Ja, je hoort het goed: ik ben hier bijzonder cynisch over. Dit probleem is al zeker 20 jaar zichtbaar en de Protestantse Kerk heeft tot nu toe niet getoond werkelijk belangstelling te hebben voor deze generatie. Of beter gezegd: ze heeft geen belangstelling getoond voor de samenleving waarin deze generatie zich beweegt: de netwerk- en informatiesamenleving. De kerk functioneert nog altijd zoals de samenleving van de jaren ’50 of zelfs ’80. Maar intussen maken we een maatschappelijke en culturele omwenteling mee van historische omvang, een omwenteling waarvan we de gevolgen slechts kunnen onderschatten. Nu zou ik de verdenking op me kunnen laden daarvan een stokpaardje te maken, maar zeg nu zelf: het onvermogen en de onwil in de kerk om van internet en nieuwe media werkelijk gebruik te maken enerzijds en het geconstateerde ‘gat’ anderzijds vertoont toch wel opmerkelijke parallellen… Het is precies deze generatie die er midden in zit!
Ik luisterde naar het gesprek tussen Willem Smouter (zelf ook dominee) en Dick van Dijk en werd steeds treuriger door het ongeïnspireerde gepraat over bezinningsdagen en brochures, over begrip en toenadering en over interesse tonen in de leefwereld van bla bla bla… Het ongeduldige gehum van Willem Smouter deed me vermoeden dat ik niet de enige was die hier verdrietig van werd. Dat werd duidelijk toen Smouter zelf het woord nam – onwillekeurig zette ik de radio wat harder, want de woorden waren me uit het hart gegrepen. Luister mee:
‘Weet u, ik ben ongerust dat dit precies het paard achter de wagen spannen is. Ik vat het zo samen: je houdt de kerk voor oude mensen – die zijn daar geestelijk eigenaar van en je accepteert dat de opgroeiende generatie gewoon elders iets vindt’. Dat zeiden we eerst al van de jongelui (‘val ze niet teveel lastig’) en nu gaat u dat zeggen van de leeftijd van 25-50. Ik ben bang dat u het geestelijk eigenaarschap van die kerk houdt bij die oude mensen en dat u straks het licht kunt uitdoen. Moet je niet juist deze mensen uitdagen – dat zijn de mensen die power hebben, dit zijn de mensen waar heel de samenleving het van verwacht. In heel de wereld kijken ze naar deze mensen, die willen ze erbij hebben – ‘want jullie maken het verschil!’ – Moet je niet zeggen: we maken julie tot de geestelijk eigenaar. En als wij ons als ouderen wat ongemakkelijk voelen, so be it, maar het moet jullie ding zijn.’
Dank je wel, Willem Smouter, voor deze rake woorden. Dat is, in mijn ogen, precies wat er ontbreekt: de moed om de jonge generatie het ‘geestelijk eigendom’ te geven. Het ontbreekt aan moed om jonge generaties uit te dagen de verantwoordelijkheid te nemen en ze die dan ook te geven. De oude garde blijft aan de knoppen draaien – immers als de vraag is: hoe moeten wij (wij, de kerk!) ons opstellen tegenover deze generatie, dan is die ‘wij’ dus zelf niet die groep 25-50-jarigen. Het ‘wij’ van de kerk is de 50+ generatie! De vanzelf-sprekendheid van dat ‘wij’ is stuitend!
Ja, er is een gat in de kerk – maar de kerk zit op dat gat. Waarom wordt er niet gehonoreerd wat er wel degelijk gebeurt in kringen die zich emerging church noemen? Waarom wordt er eindeloos geld gepompt in internetprojecten die bij voorbaat gedoemd zijn te mislukken, omdat ze bedacht en gemaakt zijn door 50-plussers. Waarom worden succesvolle initiatieven die er zijn (offline en online) niet ondersteund en omarmd? Waarom wordt niet erkend dat de koers van de afgelopen 20 jaar jammerlijk heeft gefaald (de kerk is in die tijd gehalveerd!).
Maar wie zal het zeggen – misschien wordt er na donderdag wel een commissie in het leven geroepen die een rapport kan schrijven met aanbevelingen voor verdere overdenking... Ik wens hen veel succes!
Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl
P.S.: Een vroege versie van een flyer voor deze dag vertoonde deze cartoon. Terecht heeft die het niet 'gehaald'. Een medewerker van de PKN heeft mij dringen verzocht de officiele flyer aan te bieden. Hierbij dus...






16 reactie(s) (klik hier om te reageren!):
het is overal hetzelfde. Kerken van gelijk welke stroming verliezen volk.
Volgens mij heeft één ding ermee te maken en dat is dat de leeftijd 25 - 50 jaar weinig of geen tijd heeft om wat dan ook. Carriere, huisje tuintje kindjes enz houden die mensen bezig. Doordat de kerk vol zit met oude(re) mensen gaan die jongeren hun eigen weg in de wereld en laten de kerk voor wat het is.
He Boele
Ik kan je gevoel wel meemaken. Met verbazing las ik de aankondiging van deze dag. Heb nog een poging gewaagd om mezelf als ervaringsdeskundige naar binnen te smokkelen. Ik was precies 25 toen ik de (toen nog) Ger. Kerk verliet. Nu ben ik weer gastlid bij de PKN in Soest op m'n 39e...
Donderdagavond heb ik in Soest zuid een gesprek met de KR over hoe het verder moet met deze kerk en haar missionaire elan. In PKN Soest zuid is dit "gat" een bekend probleem.
Toch maar moed houden. Ik hoop dat de PKN meer aan gaat kloppen bij types als jou en mij. Tot nu nog maar 1 uitnodiging gehad om te spreken bij de PKN en dat wordt over twee weken voor een groep Duitse EKD-ers for crying out loud!
Ik mag daar alles vertellen wat we als Emerging Church doen... en dat met de PKN als gastheer... de ironie is compleet!!!
Zoals er in een aflevering van de geniale cartoonserie Ren & Stimpy eens gewag werd gemaakt van een dimensie waar alle kwijtgeraakte linkersokken terecht komen, is er ook een dimensie waar oudere jongeren die de traditionele kerken verlaten terecht komen: de evangelische Bethelkerk in Drachten.
Goed, niet allemaal natuurlijk, maar deze kerk bestaat voor het merendeel uit precies die mensen die 'het gat' vormen in de traditionele kerken. Deze gemeente is tech-savy en ja, heeft (zij het sinds kort) een Twitter-account. Eén van de jeugdpastors heeft meer dan 900 vrienden op Hyves en de jeugdpastores bieden pastorale hulp via chat, met enthousiast gebruik van emoticons (een nog nauwelijks verkend terrein van de praktische theologie.)
Wat is het geheim van deze kerk? Dit: de kerk als een soort verzuild therapeutisch pretpark waar ieder aan zijn trekken komt en waar ieder zich in kan zetten voor de rest. Wat is de prijs (afgezien van een maandelijkse verplicht vrijwillige bijdrage)? Zwart-witte orthodoxie, wij-zij-denken, biblicisme, creationisme, met een unieke saus van naïef pragmatisme en een verwoestend the-show-must-go-on-ethos.
Och, als dat alles is.. Waarom heb ik mijn lidmaatschap eigenlijk opgezegd?!
Beste visvliet meneer,
Vat moed! Er is hoop™ !
:-)
Ik ben 31 en er is bijzonder weinig dat mij trekt aan de Bethel :-) Bethel-achtige kerken gaan het, imho, moeilijk krijgen in de nabije toekomst, daar helpt geen emoticon of Twitter account bij...
Waarmee ik natuurlijk niet, perse, wil beweren dat mensen binnen een Bethel hun geloof niet op een authentieke manier kunnen be/uit-leven. (*Het wordt ze alleen niet makkelijk gemaakt*)
Ik ben benieuwd bij welke sokken jij beland bent?
Je referentie naar Ren & Stimpy ("The Royal Canadian Yaksmen" blijft favoriet!) doet vermoeden dat jij ook onderdeel bent van 'het gat van de traditionele kerk'.
Flashmob donderdag 18/6
13:30 - 14:30u.
Oprijlaan Hydepark Doorn
Komt allen!
Haha Dave, bedankt voor de opbeurende woorden.
Jouw prognose voor de Bethel zal de voorganger niet somber maken, want hij gelooft dat de gemeente binnen 25 jaar zal worden 'opgenomen' (verplaatst naar de hemel. Of de gemeente daar verder gaat met het zingen van Opwekkingsliederen geprojecteerd op immense schermen is nog niet helemaal duidelijk.)
In feite behoor ik niet tot het gat van de traditionele kerk (wat een onsmakelijke uitdrukking eigenlijk): ik ben opgegroeid in de Pinkstergemeente, hing mijn geloof in de wilgen op mijn veertiende, ging theologie studeren en hervond mijn geloof, werd semi-vrijzinnig, vervolgens twee jaar orthodox Hervormd, daarna evangelisch, een blauwe maandag charismatisch, een blauwe maandag wettisch, en ben nu (tijdelijk?) verdwaald tussen de hokjes.
Boele,
Wat je schrijft is me uit het hart gegrepen. De kerk is verworden tot een democratie van de grijze meerderheid.
Wie doet als laatste het licht uit?
Steven
Wij hebben ook lang lopen dubben om uit te stappen. Daar waren verschillende redenen voor: Niet helemaal eens met de inhoud van de preek, star denken van meestal oudere gelovigen, allerlei regeltjes die nergens op slaan, maar knellen als een te klein stalen harnas. machtspolitieke spelletjes, navelstaarderij, handhaven van bepaalde onheilige status quo's enzoverder.
Uiteindelijk toch maar niet gedaan.
We zijn zelf gaan schuiven van gb naar confessioneel, en gaan als we op vakantie zijn "shoppen", ook in Drachten. Waarom? aansprekende liederen en muziek, verfrissende boodschap.
Waarom de kerken leeglopen? Geen plaats voor jongeren. De ouderen "moeten" in alles de boel blijven bepalen. De jeugd vind niks meer aan kerkorgelmuziek. Iets anders is bijna onbespreekbaar. De weinig oog voor de werkelijke boodschap van de bijbel, teveel aandacht voor het keurslijf van de regels. Oude methoden om de boodschap over te brengen. Een beamer is bijna vloeken in de kerk enzoverder.
En, vervolgens het beroepingswerk. Een dominee wordt beroepen, hoeft niet te solliciteren en mag een aantal jaren zijn gang gaan zonder dat er wordt ge-evalueerd en bijgestuurd.
Missionair elan:
Het probleem in de gemeente waar ik woon is, dat wanneer je iemand van buiten zou willen meenemen, hij of zij eerst in het harnas moet om vervolgens proberen een onverstaanbare boodschap te horen.
Wat een beerput trek je open...
En verder, ik ben 48, mag dus nog net meedoen in de discussie. Maar heb 4 kinderen. Hoe het met mijn kinderen moet? Die gaan, hoop ik, shoppen en komen bij een vrolijk orthodoxe gemeente uit. (jammer dat Drachten zover is). De nadruk op hoop ik. De afscheiding vindt meestal al plaats in de pubertijd....
Nou, als reactie op je WWW van Hyves, hier dan een reactie van een jonge dertiger die nu eigenlijk voor het eerst de waarde van een kerk aan het ervaren is.
Waar zijn we dan? Het antwoord is denk ik niet zo heel simpel. HEt ligt aan 'de kerk'en aan de deze generatie zelf. Het is de eerste generatie die druk van de maatschappij niet meer voelt om verplicht elke zondag in de kerk te zitten. Als deze generatie in de kerk zit is het meer vanuit een intrinsieke motivatie denk ik, dan bij de oudere generatie (Oeii, terwijl ik dit intyp denk ik dat dit wel een 'bold statement is', maar kom maar op met die reacties :) )
Deze generatie is echt bij zichzelf aan het onderzoeken of het echt in de kerk wil zitten en zit er niet 'uit gewoonte'of 'omdat het zo hoort' en bij de volgende generatie zal het niet anders zijn. Dit proces zal niet meer omkeren. Dus wat een kerk te bieden heeft en of het aansluit bij de behoeftes heeft nu een realistischere weerslag op het aantal leden..
Dus behoefte en aanbod sluiten niet zo lekker aan waarschijlijk en dat heeft wel te maken met het wij-zij idee wat Boele schetste, maar ook met of het feit of de zingevingsvragen die deze generatie heeft in voldoende mate beantwoord worden en in de taal die ons aanspreekt en via inderdaad onder andere de media die ons aanspreekt.
Anderzijds maken 'wij'ook te weinig ruimte voor de kerk. De dominee van onze kerk zei terecht een keer, dat wij de kerk dan misschien niet nodig hebben, maar de kerk ons wel en dat realiseren we ons vaak niet. We gaan ervanuit dat die gemeente waar als kind in gedoopt zijn er 'altijd wel zal zijn', maar vergeten wat ervoor nodig is om iets wat zo waardevol is in stand te houden.
Dus bewustwording van elkaars behoeftes is een goede eerste stap. Open gelijkwaardige communicatie is daarbij wel handig.
Zo, hoop dat je er wat aan hebt :D
groet,
Wendy (je pas toegevoegde Hyver)
Beste mensen,
Tijd voor cynisme ligt mijns inziens achter ons. Het is makkelijk scoren als je over twintig jaar terug gaat praten. Een tijd waarin het not-done was om over Jezus te praten. Nu, anno eerste decennium 21e eeuw zien we de Protestantse Kerk 'geboren worden' en zien we in die kerk een nieuw missionair elan tevoorschijn komen waar we niet met bolle woorden de wereld intrekken, niet met een houding dat wij de waarheid wel in pacht zouden hebben, maar et een vragende geïnteresseerdheid opnieuw een stap maken naar mensen, die we (al lang) niet (meer) zien.
Dat daar termen voor gebruikt worden die bij mensen de tenen doen krommen.... het zij zo. Dat we daardoor 'uitgespeeld worden' tegen zustergemeenten achter andere muren... lastig te verteren maar ik kan dat niet tegen houden. Dat wij oprecht zoeken een nieuwe opening te vinden het Evangelie van Jezus Christus te communiceren, en daarbij niet in eerste instantie met hypes of alle nieuwste snufjes (wie twittert er niet?) mee-deinen. Dat is onze keus omdat we nog steeds van mening zijn dat de persoonlijke ontmoeting uiteindelijk de beste weg blijkt te zijn. Deed Jezus dat niet ook? Boele, misschien baanbrekend hoe jij opereert. Maar probeer samenbindend te werken in plaats van nieuwe schisma's te creëren. Dick van Dijk, gemeenteadviseur Protestantse Kerk
Beste mensen,
In onze kerk een soortgelijk verhaal (PKN te Utrecht). Ondergetekende (32 jr) duwt en trekt al enkele jaren om zaken te ontwikkelen (ik vermijd het woord "veranderen", want dan is de primaire reactie: "deden we het niet goed, dan?"), en het gaat in kleine stapjes. Tegen mijzelf zeg ik vaak dat geduld niet voor niets genoemd wordt in Galaten 5: ontwikkeling kost tijd, en ik wil mijzelf echt voorhouden dat het goed is dat het niet te snel gaat, omdat je ook bestaande groepen in je kerk wil behouden en respecteren. Dat is soms wel een gevecht met jezelf, omdat je gewoon snakt naar bepaalde geestelijke voeding. Toch zie ik zaken ontwikkelen, er kan al meer dan 5 jaar geleden.
Ik wilde eigenlijk alleen reageren om 1 zaak recht te zetten. In onze kerk zijn het echt niet de ouderen die "star" zijn. In mijn ervaring zijn het enkele sleutelfiguren (dominee, organist) die daarin een bepalende rol spelen. Veel ouderen in onze gemeente vinden nieuwe zaken, zoals bepaalde muziek, prima, maar wie bepaalt het beleid om daar richting aan te geven?
Veel zegen gewenst aan ieder die hiermee te maken heeft. Het geeft mij wel rust te weten dat uiteindelijk niet wij, maar God de gemeente wil bouwen. Maar daarvoor moeten we dan wel open willen staan... :-)
Ik vraag mij af of het niet juist een heel natuurlijk proces is, dat de nieuwe generatie het gezin verlaat en zijn/haar eigen gezin sticht. In dat opzicht zou de kerk de jongere generatie uit haar gelederen moeten stimuleren om voor zichzelf te begin met support van de oude kerk, zonder dat de jongere generatie beperkt wordt door allerlei kaders.
Een gedachte die mij bezig houdt.
In feite is het concept van Marten Knevel het concept van de evangelische 'purpose-driven' mega-churches. Jongeren krijgen de gelegenheid om het binnen de muren van de kerk op hun eigen manier te doen. Kritiekpunt van bijv. Robert E. Webber, die de term 'younger evangelicals' (raakt aan emerging) muntte, is dat er op die manier geen intergenerationele gemeenschap ontstaat, terwijl dat nou juist een geweldig ideaal is voor de gemeente van Christus ('nu, in deze tijd, huizen en broeders en zusters en moeders en kinderen en akkers' - Mc. 10,30.)
"De problemen in deze wereld kunnen niet worden opgelost met dezelfde wijze van denken die de problemen heeft veroorzaakt"
Albert Einstein
Daar moet ik aan denken als ik deze poging van de kerk zie om na te denken over "het gat". De meeste 50-plussers denken vanuit een bepaald paradigma. Ik ben er vrij zeker van dat het een ander paradigma is dan dat van de 25-40-jarigen. Natuurlijk kunnen senioren die jong van hart zijn deze paradigmawisseling (mee)maken. Ze zullen wel merken dat ze dan een roepende in de woestijn van hun generatie zijn. Als ik de leegloop van het instituut kerk al als een probleem zou ervaren, dan zou ik als eerste mijn oor te luisteren leggen bij degenen die het voor gezien houden. Inderdaad vreemd dat "zij"het over "hen" hebben, ipv er met elkaar over in gesprek te gaan. Rowam Williams, de baas van de Church of England, spreekt al jaren over een "Mixed Economy" en ook bisschop Graham Cray (CoE)ziet dat als een voorlopige oplossing. Cray ziet het instituut kerk als iets dat er voorlopig nog is maar geen rooskleurige toekomst tegemoet gaat. Hij hoopt nog net op tijd de beweging binnen het instituut op gang te brengen. Verschillende uitspraken van Cray kunnen verkeerd worden opgevat: als hij de tijdelijkheid van de fresh expressions benadrukt bedoelt hij niet dat we daarna weer overgaan tot de oude orde van de dag. Als hij zegt dat de kerk iets kan leren van de fresh expressions, bedoelt hij niet dat ze een kleine koerswijziging of cosmetische verandering van het instituut bewerkstelligen. Hij bedoelt dat ze als blikopener de kerk wakker schudden en openen voor de verandering van instituut in beweging.Zijn de geesten in Nederland daar nog niet rijp voor?
Wie kunnen beter dan de "lost generation" de weg wijzen? De vraag stellen is hem beantwoorden...
Waarom heeft die 'vroege versie' het eigenlijk niet gehaald? Eén beeld zegt meer dan duizend woorden. Maar, als je naast die duizend woorden dan weer twee nietszeggende, humorloze beelden gebruikt...
Er wordt gesuggereerd of we moeten kiezen Boele: "het geestelijk eigenaarschap van een kerk" bij ouderen houden of het aan jongeren geven.
Lijkt het je wat als jong, ouder en oud er samen de schouders onder gaan zetten? En dan in afhankelijkheid van Jezus, het Hoofd en Eigenaar van de kerk.
Met deze gezindheid zullen grenzen tussen leeftijden wegvallen.
Een reactie plaatsen