Afgelopen week vroeg de redactie van het Dagblad van het Noorden mij te reageren op de kersttoespraak van de koningin. Vandaag verscheen het in de krant. Omdat de krant het zelf online nog niet biedt doe ik dat zelf maar.
Eerst de kersttoespraak zelf, voor wie het gemist heeft.
Een sombere koningin verdient twitter
Sinds ik twitter kijk ik minder TV. Mijn twittervrienden behoeden mij voor onzin. Zeggen zij dat iets de moeite waard is, dan is dat meestal zo. Zodoende ontdekte ik in de loop van eerste kerstdag dat ik iets gemist had aan de Kersttoespraak van Hare Majesteit. Heftige bijval en emotionele verongelijktheid in 140 tekens streden om de voorrang. De twittergemeenschap leek uit haar doen - waarmee had de Majesteit de twitteraars zo geraakt?
Een sombere vorstin
Wie welwillend luisterde hoorde een prachtig pleidooi voor naastenliefde en burenhulp: “Onze wereld heeft mensen nodig met passie en betrokkenheid, die een plaats geven aan wie zijn buitengesloten, die klaar staan voor hun medemensen en die blijven geloven in het goede. […] Zonder enig wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg”.
Maar de toon van koningin Beatrix was somber, bijna klagerig. Het deed denken aan haar smartelijke zucht op Koninginnedag 2009 – daar was toen alle reden voor: Karst Tates doodde in een wrede actie 7 mensen en zichzelf. Wie zal het haar kwalijk nemen dat die herinnering haar nog kwelt? Met wie kan zij die ervaring delen, zij die gedwongen achter een scherm van beveiliging moet leven en haar buren nauwelijks zal kennen?
Vroeger was alles beter
In haar analyse plaatst de koningin de goede oude tijd van burenhulp en nabuurschap tegenover de moderne mens die alleen nog met zichzelf bezig is, die weg kijkt van de ander, die ogen en oren sluit voor de omgeving. “De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op 'veilige' afstand, schuilgaand achter hun schermen.”
De koningin heeft gelijk – internet biedt boze, asociale en kwaadwillende mensen grote mogelijkheden om anoniem grief en gram te spuien. De comments op websites bieden een riante blik op het schuim der natie en niemand behalve de schrijvers zelf lijken daar gelukkig van te worden. De vrije toegang tot en totale openheid van het internet legt veel domheid en agressie in onze samenleving bloot. Had de majesteit daar 10 of zelfs 5 jaar geleden over geklaagd, dan had ze een applaus verdiend.
Twitter lijkt nergens op
Maar het internet verandert snel. De afgelopen 10 jaar is het vooral een sociaal medium geworden. Op Hyves, Facebook, LinkedIn en Twitter tonen mensen wie ze zijn en verbinden zich met elkaar. Geen anonimiteit, maar openheid en transparantie. Het doet nieuwe vormen van communicatie ontstaan, nieuwe ontmoetingen, nieuwe gemeenschappen – een explosie van sociaal kapitaal!
Dat nieuwe is onvergelijkbaar anders dan de ‘gewone’ ontmoetingen en gemeenschappen die we kennen. Maar ze zijn beslist niet minder echt. Het zijn echte, levende, voelende en betrokken mensen die elkaar ontmoeten – zij het op een nieuwe manier. Niet in plaats van bestaande ontmoetingen, maar ernaast. Maar wel anders! Clay Shirky zegt: “Facebook lijkt nog het meest op… Facebook” – van Twitter kun je hetzelfde zeggen: het lijkt nergens op!
Een eerlijk medium
Actieve twitteraars en hyvers vertellen mooie verhalen over de sociale kracht van internet. Hoe het mensen elkaar doet vinden, hoe het snelle hulp kan organiseren, hoe het mensen elkaar laat helpen (ook bij het schrijven van dit artikel dachten trouwe twitteraars mee), hoe het online en offline werelden met elkaar verbindt.
Twitter is op dit moment veruit het krachtigste sociale medium: het maakt je deel van collectieve intelligentie, creativiteit en betrokkenheid. Je netwerk toont wie jij bent. Ben je eenkennig, dan zal je netwerk bestaan uit gelijkdenkenden. Ben je egocentrisch, dan zal je netwerk klein zijn. Ben je onbetrouwbaar, dan zal ook je netwerk dat zijn. Maar ben je daarentegen betrokken, hulpvaardig, bereid om een ander een hand te reiken, dan zal je netwerk dat spiegelen en teruggeven. Twitter is zo sociaal en betrokken als de mensen die het gebruiken. Een eerlijker en confronterender medium hebben we nog niet gekend. Een socialer medium evenmin!
Een twitterende koningin
Maar wie het van buiten bekijkt ziet vrijwel niets van al die sociale schoonheid. Het grootste gevaar is daarom nu een scheiding tussen mensen die wel de sociale media gebruiken en zij die vanuit verkeerde beeldvorming haar mijden. Aan die scheiding heeft de koningin helaas bijgedragen en dat is te betreuren.
Ik zie dan ook maar één oplossing: Hare Majesteit zal moeten gaan twitteren. Het zal haar wereld vergroten, haar eenzaamheid doorbreken en misschien zelfs haar verdriet verzachten. Van mij zal ze het niet aannemen. Misschien kan de twitterende koningin Rania van Jordanië haar overhalen?
Boele P. Ytsma
www.zoekendgeloven.nl
P.S.: Luister hier naar het verhaal van die andere koningin: queen Rania Al Abdullah van Jordanie
Eerst de kersttoespraak zelf, voor wie het gemist heeft.
Een sombere koningin verdient twitter
Sinds ik twitter kijk ik minder TV. Mijn twittervrienden behoeden mij voor onzin. Zeggen zij dat iets de moeite waard is, dan is dat meestal zo. Zodoende ontdekte ik in de loop van eerste kerstdag dat ik iets gemist had aan de Kersttoespraak van Hare Majesteit. Heftige bijval en emotionele verongelijktheid in 140 tekens streden om de voorrang. De twittergemeenschap leek uit haar doen - waarmee had de Majesteit de twitteraars zo geraakt?
Een sombere vorstin
Wie welwillend luisterde hoorde een prachtig pleidooi voor naastenliefde en burenhulp: “Onze wereld heeft mensen nodig met passie en betrokkenheid, die een plaats geven aan wie zijn buitengesloten, die klaar staan voor hun medemensen en die blijven geloven in het goede. […] Zonder enig wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg”.
Maar de toon van koningin Beatrix was somber, bijna klagerig. Het deed denken aan haar smartelijke zucht op Koninginnedag 2009 – daar was toen alle reden voor: Karst Tates doodde in een wrede actie 7 mensen en zichzelf. Wie zal het haar kwalijk nemen dat die herinnering haar nog kwelt? Met wie kan zij die ervaring delen, zij die gedwongen achter een scherm van beveiliging moet leven en haar buren nauwelijks zal kennen?
Vroeger was alles beter
In haar analyse plaatst de koningin de goede oude tijd van burenhulp en nabuurschap tegenover de moderne mens die alleen nog met zichzelf bezig is, die weg kijkt van de ander, die ogen en oren sluit voor de omgeving. “De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op 'veilige' afstand, schuilgaand achter hun schermen.”
De koningin heeft gelijk – internet biedt boze, asociale en kwaadwillende mensen grote mogelijkheden om anoniem grief en gram te spuien. De comments op websites bieden een riante blik op het schuim der natie en niemand behalve de schrijvers zelf lijken daar gelukkig van te worden. De vrije toegang tot en totale openheid van het internet legt veel domheid en agressie in onze samenleving bloot. Had de majesteit daar 10 of zelfs 5 jaar geleden over geklaagd, dan had ze een applaus verdiend.
Twitter lijkt nergens op
Maar het internet verandert snel. De afgelopen 10 jaar is het vooral een sociaal medium geworden. Op Hyves, Facebook, LinkedIn en Twitter tonen mensen wie ze zijn en verbinden zich met elkaar. Geen anonimiteit, maar openheid en transparantie. Het doet nieuwe vormen van communicatie ontstaan, nieuwe ontmoetingen, nieuwe gemeenschappen – een explosie van sociaal kapitaal!
Dat nieuwe is onvergelijkbaar anders dan de ‘gewone’ ontmoetingen en gemeenschappen die we kennen. Maar ze zijn beslist niet minder echt. Het zijn echte, levende, voelende en betrokken mensen die elkaar ontmoeten – zij het op een nieuwe manier. Niet in plaats van bestaande ontmoetingen, maar ernaast. Maar wel anders! Clay Shirky zegt: “Facebook lijkt nog het meest op… Facebook” – van Twitter kun je hetzelfde zeggen: het lijkt nergens op!
Een eerlijk medium
Actieve twitteraars en hyvers vertellen mooie verhalen over de sociale kracht van internet. Hoe het mensen elkaar doet vinden, hoe het snelle hulp kan organiseren, hoe het mensen elkaar laat helpen (ook bij het schrijven van dit artikel dachten trouwe twitteraars mee), hoe het online en offline werelden met elkaar verbindt.
Twitter is op dit moment veruit het krachtigste sociale medium: het maakt je deel van collectieve intelligentie, creativiteit en betrokkenheid. Je netwerk toont wie jij bent. Ben je eenkennig, dan zal je netwerk bestaan uit gelijkdenkenden. Ben je egocentrisch, dan zal je netwerk klein zijn. Ben je onbetrouwbaar, dan zal ook je netwerk dat zijn. Maar ben je daarentegen betrokken, hulpvaardig, bereid om een ander een hand te reiken, dan zal je netwerk dat spiegelen en teruggeven. Twitter is zo sociaal en betrokken als de mensen die het gebruiken. Een eerlijker en confronterender medium hebben we nog niet gekend. Een socialer medium evenmin!
Een twitterende koningin
Maar wie het van buiten bekijkt ziet vrijwel niets van al die sociale schoonheid. Het grootste gevaar is daarom nu een scheiding tussen mensen die wel de sociale media gebruiken en zij die vanuit verkeerde beeldvorming haar mijden. Aan die scheiding heeft de koningin helaas bijgedragen en dat is te betreuren.
Ik zie dan ook maar één oplossing: Hare Majesteit zal moeten gaan twitteren. Het zal haar wereld vergroten, haar eenzaamheid doorbreken en misschien zelfs haar verdriet verzachten. Van mij zal ze het niet aannemen. Misschien kan de twitterende koningin Rania van Jordanië haar overhalen?
Boele P. Ytsma
www.zoekendgeloven.nl
P.S.: Luister hier naar het verhaal van die andere koningin: queen Rania Al Abdullah van Jordanie
