zondag, mei 31, 2009

Voorpublicatie uit 'Van de kaart'...





INLEIDING

Spreek zelf in mij het rechte woord.
Zo vaak ik woorden voor U vond
heb ik mij in mijn woord vermomd.
Nu wacht ik tot Gij zelve komt
en spreekt, zodat uw knecht het hoort
.

MUUS JACOBSE



Twijfel in alle kleuren

Dit boek gaat over twijfelen. En over geloven. Ik ga je vertellen dat die twee bij elkaar horen, geloven en twijfelen. Twijfelen is anders geloven. Want wie twijfelt is van de kaart. Je bent verward, misschien zelfs in paniek. Dat is niet vreemd, want je bent het vertrouwde kwijtgeraakt, je betreedt nieuw land, waar je de weg nog niet kent. Misschien voel je je wel verdwaald, verloren. En ook dat klopt, want je bevindt je in een land waarvan nog geen kaarten bestaan. Je bent letterlijk van de kaart gelopen en vraagt je nu af: waar ben ik? Je hebt veel verloren in je twijfel, maar vind je ook wat terug? Dat zijn de vragen waarover ik met je nadenken wil.

Je hebt twijfel en twijfel. Je kunt twijfelen tussen het kopen van een rok of een broek, tussen wel of geen auto, tussen geel behang of blauwe muren. Die twijfel heet aarzeling en heeft te maken met keuzemogelijkheden en met onzekerheid. Deze twijfel kennen we allemaal. Je kunt ook twijfelen aan de goede afloop van een avontuur, aan de betrouwbaarheid van het bedrijf waarmee je zaken doet of aan de uitkomsten van een wetenschappelijk onderzoek dat jouw keuzes zou kunnen beïnvloeden. Die twijfel heet gezonde achterdocht en is een blijk van zelfstandigheid. Over deze twijfel heb ik het hier niet.

Je kunt er als gelovige aan twijfelen of de aarde in zes dagen is geschapen en of Jezus werkelijk op het water liep. Je kunt je afvragen of de bijbel letterlijk geïnspireerd is en of wonderen echt gebeuren. Dat is de twijfel die een mens doet doorvragen voorbij het vanzelfsprekende en het aangeleerde. Deze twijfel helpt je volwassen te worden. Want wie helemaal geen vragen stelt (en dus nooit ergens aan twijfelt), zal nooit iets nieuws leren. Deze twijfel leidt tot nieuwsgierigheid en is een belangrijke drijfveer achter de wetenschap. Maar ook over deze vorm van twijfel zal ik het niet hebben.

Er zijn ook gelovigen die niet twijfelen aan God of aan wat ze van God geloven. Voor hen is de bijbel waar en duidelijk. Maar ze twijfelen wel, ze twijfelen aan zichzelf. Of ze wel uitverkoren zijn, of de genade wel voor hen bestemd is, of ze wel echte gelovigen zijn. Het is twijfel die in sommige kringen wordt gekoesterd en door anderen wordt verafschuwd. Ik denk dat het een gevaarlijke vorm van twijfel is die kan leiden tot grote psychische problemen. Maar ook over die twijfel zal ik het hier niet hebben.

Existentiële twijfel

En dan is er nog de twijfel die zich meldt in een ontwrichtende crisis, in een revolutie van de geest. Lang was je een gelovige, zonder grote vragen of twijfels. Maar plotseling verandert alles wat heilig voor je was in de meest onwaarschijnlijke onzin die je bedenken kunt. De bodem valt weg onder alles waarop je bouwde en alle houvast verdampt. Het overkomt je en je begrijpt niet wat er gebeurt. Het kan snel gaan of geleidelijk, maar het effect is hetzelfde: je wereld stort in en een nieuwe, vreemde, onwezenlijke wereld rijst op uit het stof. Maar die nieuwe wereld maakt je bang en eenzaam – was hier ooit al iemand anders? Intussen is de oude wereld reddeloos verloren, de brug die je over bent gerend is ingestort en een diepe kloof is alles wat je nog ziet als je achterom kijkt. Deze twijfel noem ik existentiële twijfel en over deze twijfel heb ik het hier. Dat is de twijfel die mensen bang maakt – en terecht.

Lees verder...

Of bestel het boek nu meteen!


Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

vrijdag, mei 29, 2009

Nieuw: Zoekend Geloven Radio

Vanaf vandaag is Zoekend Geloven behalve een website, een weblog en een community ook... een podcast. Luister hier naar de eerste aflevering. Met daarin: de plannen met deze podcast, Annedien Hoen over Twitter, de binnenkomst van mijn boek, de ontwikkelingen binnen de community en nog veel meer.








Download: Zoekend Geloven Radio, aflevering 1

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

woensdag, mei 27, 2009

De kleine kerk en de grote wereld (3) - misverstanden

Mijn observaties in de vergelijking tussen kerk en bibliotheek zijn niet overal even goed gevallen en begrepen (zie reacties). Ik heb noch over de bibliotheek, noch over de kerk exclusieve uitspraken willen doen. De (zeer algemene) vergelijking was alleen maar bedoeld om zicht te krijgen op een aantal vergelijkbare problemen en uitdagingen die te maken hebben met onze veranderende tijd – het instituut in de netwerksamenleving. Dat de bibliotheek op veel plekken al een hypermoderne organisatie is, die alle moderne media inzet, zoals Eric van den Berg schrijft, geloof ik graag. Ik heb geen oordeel over de staat van het bibliotheekwezen willen vellen, maar reageerde alleen op de uitingen die ik uit die bibliotheekwereld zelf had gehoord tijdens de Ugame Ulearn Conferentie. De betrokkenen deden zelf deze uitspraken.

Hetzelfde geldt voor de kerk. Terecht zegt Miranda dat in deze vergelijking een versmald kerkbeeld opkomt, namelijk versmald tot ‘een eenzijdige concentratie op het woord en informatieoverdracht’. Dat is het gevolg van de vergelijking met een kennisinstituut als de bibliotheek. Ik denk inderdaad dat de vele andere dimensies van de kerk (vieren, zingen, de maaltijd delen, gemeenschap, e.a.) de waarde en aantrekkingskracht van de kerk kunnen vergroten in onze veranderende samenleving. Bovendien geldt ook daar: het gebeurt al op heel veel plekken! Maar ook nu blijft de uitdaging hoe dat zó te communiceren in onze netwerksamenleving dat het aansluit en verbindt.

Ik gebruikte in mijn vergelijking de woorden ‘niet nodig’. Die woorden werden zowel door Eric als door Pieter begrepen als ‘overbodig’ en gelezen als mijn eigen oordeel over de kerk: ik zou de kerk niet langer nodig vinden. Dat is beslist niet het geval!

Zeer terecht wijst Pieter op de schrijnende voorbeelden waarin de kerkelijke diaconie (helaas!) heel erg nodig en noodzakelijk is. En Eric meent dat ik in mijn oordeel te negatief ben. Ik heb echter niet willen zeggen dat ik de kerk (of de bibliotheek) ‘niet nodig’ vind, laat staan ‘overbodig’ – in tegendeel! Maar beide mannen zullen toch met me eens zijn dat in de beleving van mensen de bibliotheek ‘niet noodzakelijk’ meer is op de manier waarop ze dat voorheen wel was. De kerk had een behoorlijk monopolie op religie en de bibliotheek op kennis en boeken. Dat monopolie is vervallen – beiden zijn niet meer ‘noodzakelijk’, want er is ander aanbod (in overvloed). De kerk is hooguit één van de kramen op de markt van religie en spiritualiteit. Intussen blijft staan dat ze nog altijd – bibliotheek en kerk beide – een belangrijke waarde toevoegen aan de samenleving. En bovendien zijn het plaatsen waar ik zelf graag kom!

Mijn betoog is onderdeel van een langere gedachtegang die bovendien nog in ontwikkeling is. Ik ben daarom blij met de reacties, omdat ze me helpen het verhaal verder te brengen. Ik zal de draad van mijn betoog weer oppakken bij de slotconclusies die ik eergisteren maakte. De vergelijking met de bibliotheek zal ik nu loslaten – ze was alleen bedoeld om een aantal specifieke problemen in beeld te krijgen, namelijk de problemen die oude instituten hebben om zich aan te passen aan de veranderende samenleving. De drievoudige uitdaging voor de kerk beschreef ik als:

1. Hoe vindt de kerk opnieuw een relevante functie in een tijd van overvloed van religieus en spiritueel aanbod terwijl ze lange tijd gewend was aan een sterk monopolie?
2. Hoe kan de kerk functioneren in een tijd van dynamische netwerken en sociale interactie, terwijl ze tot nu voornamelijk functioneert langs de lijnen van hiërarchie en organisatie?
3. En tenslotte: hoe kan de kerk acteren in een tijd die zich razendsnel ontwikkelt, terwijl de bestaande organisatie vaak wordt gestuurd door trage processen en uitgaat van een stabiele samenleving?

Denk gerust mee!

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

Eerder:
- De kleine kerk en de grote wereld - (1) relativering
- De kleine kerk en de grote wereld - (2) een vergelijk

dinsdag, mei 26, 2009

Dokus over de Meetup Zoekend Geloven

Vorige week kopte Uitdaging Online 'Meetup twijfelend geloven'. Hoewel dat niet helemaal juist was, gaf het cartonist Dokus wel inspiratie om er een cartoon van te maken. Met toestemming overgenomen. Dokus, bedankt!

Hier meer over de Meetup Zoekend geloven.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

maandag, mei 25, 2009

De kleine kerk en de grote wereld (2) – een vergelijk

De vergelijking tussen de kerk en de bibliotheek is in vele opzichten zinvol. Het relativeert allereerst onze problemen (zoals ik vorige week al zei): we zijn niet de enigen die worstelen met een snel veranderende tijd. Dat lucht op. Eigenlijk heeft élk instituut het er moeilijk mee: onderwijs, zorg, overheid en dus ook de bibliotheek. En omdat we niet de enigen zijn, helpt het vergelijk met elkaar ons om nieuwe oplossingsrichtingen te vinden. Kennelijk zijn veel van de problemen van de kerk gerelateerd aan haar sociale interactie met een veranderende samenleving. We weten waar we aan werken moeten - en wat we kunnen laten rusten.

Een aantal constateringen. (1) Allebei, bibliotheek en kerk, worden geassocieerd met het oude medium: het boek. Jazeker, dat medium heeft zijn functie nog altijd, alle somberheid van de uitgeversbranche ten spijt. Duizenden titels verschijnen er per dag, terwijl de dood van het boek al tientallen jaren wordt voorspeld. Toch is er wel wat aan de hand. Het boek heeft haar exclusieve plaats verloren. Weblogs en wiki’s, maar ook tijdschriften en kranten hebben hun plek naast het boek opgeëist. Het boek is niet langer een bron van exclusieve, laat staan actuele informatie. Ik weet inmiddels uit ervaring dat, tegen de tijd dat een boek verschijnt, de inhoud ervan al 4 maanden oud is. Dat is in onze snelle tijd veel…

Dit leidt tot een tweede constatering. (2) In een tijd dat het boek een exclusieve bron van informatie is, hebben de instituten die deze bronnen beheersen ook een zekere macht, namelijk de macht van de bewaking en de selectie. Voordat een boek bij de lezer kwam waren er tal van selectie- en bewakingsinstrumenten gepasseerd: redactie, selectie en fysieke bewaring. Dit werd in hoge mate versterkt door de (relatieve) schaarste van het boek. In onze tijd is dat omgedraaid: er is sprake van informatieovervloed en van selectie na publicatie (Clay Shirky). De macht van de bewaking en selectie is voorbij, want overbodig.

Derde waarneming. (3) Door de grote veranderingen in de samenleving hebben mensen beide – bibliotheek en kerk – niet meer nodig. Welke functies je beide instituten ook toedicht, de noodzaak is weggevallen. Je hebt de bibliotheek niet meer nodig om makkelijk aan boeken te komen, sterker nog: je hebt zelfs boeken niet meer nodig om kennis te vergaren. Een internetaansluiting volstaat. De bibliothecaris als kenner en adviseur is evenzeer overbodig geworden door de aanbevelingen op het internet. Daarmee is niet gezegd dat de bibliothecaris geen toegevoegde waarde meer zou kunnen bieden, maar in de ervaring van mensen is hij of zij een overbodige figuur geworden.

Hetzelfde geldt voor de kerk. Niemand lijkt haar nodig te hebben. Niet voor de sociale structuur die ze bieden kan, niet voor de diaconale hulp, niet voor de sociale controle. En om haar theologische of ethische informatie zit al helemaal niemand meer verlegen. De kerk is evenmin nodig voor mensen in hun spirituele zoektocht, want de reli-markt is groots en het spirituele assortiment is breed. De verschoten kraam van de kerk met haar vergeelde traktaten en verjaarde psalmen trekt nog maar weinig publiek. Niet nodig.

Goed beschouwd staan kerk en bibliotheek dus voor vergelijkbare uitdagingen in een nieuwe tijd: hoe weer een relevante functie te vinden in een tijd van informatieovervloed in plaats van in een tijd van informatieschaarste? En hoe te functioneren in een tijd van dynamische netwerken en sociale interactie in plaats van langs de lijnen van hiërarchie en organisatie. En tenslotte: hoe te acteren in een tijd die zich razendsnel ontwikkelt, terwijl de bestaande organisatie vaak wordt gestuurd door trage processen en uitgaat van een stabiele samenleving.

Voldoende vragen om verder te denken, lijkt me. Wordt vervolgd dus.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

Eerder: De kleine kerk en de grote wereld (1) – relativering

zondag, mei 24, 2009

In de tussentijd...

Tussen hemelvaart en Pinksteren valt een vreemde stilte – niet voor niets heet deze zondag ‘wezenzondag’. Het gevoel van verlatenheid en vreemdheid laat zich wel voorstellen. Toen, in de tijd van de leerlingen van Jezus: de oorverdovende stilte na drie intensieve jaren met hun meester. Maar ook voor ons is het een bekend gevoel: hoe verbinden we die hooggestemde verhalen met ons weerbarstige leven? Heel vaak krijgen we het niet bij elkaar.

En wat doen we ermee, met die vreemde stilte? Met die spanning tussen wat we geloven en wat we voelen. Wachten we maar af en kijken we wat er gebeurt? Maar gebeurt er dan nog wel wat? Of moeten we heel hard ons best doen om te geloven dat het toch allemaal waar is? Harder roepen, luider zingen, meer bewijzen zoeken?

De leerlingen van Jezus gingen doen wat Jezus hen geleerd had: trouw zijn aan elkaar, oog hebben voor elkaar en doen wat er gedaan moet worden. Heel gewoon, maar lang niet altijd gemakkelijk. Toch bleek dat gevolgen te hebben… grote gevolgen.

Lees hier de preek van vanmorgen. Over naar boven kijken of naar beneden. Over liefde en daadkracht. Over Pinksteren als een oogstfeest…

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

woensdag, mei 20, 2009

De kleine kerk en de grote wereld: (1) relativering

In de afgelopen maanden bezocht ik verschillende symposia, congressen en lezingen. ‘Pionieren voor het Koninkrijk’, ‘Ooit Evangelisch’, ‘Internetspiritualiteit’, Ugame Ulearn en Congres Nieuw 2.0 – om een paar te noemen. Hoewel de inhoud heel verschillend was, bleken er veel overeenkomsten te zijn. Bijvoorbeeld dat het meest waardevolle vrijwel altijd in de marge gebeurde als ik in pauzes en na afloop nieuwe mensen ontmoette en bekende mensen nader leerde kennen.

Twee van de genoemde congressen hadden met kerk en religie niets te maken: Ugame Ulearn en Congres Nieuw 2.0. De eerste was een symposium in Delft dat georganiseerd werd door de Nederlandse bibliotheken. Eén van de thema’s was: welke uitdagingen en problemen komen voort uit de nieuwe technologie? Bibliotheken worden immers één-op-één geassocieerd met boeken – je weet wel die bundels papier tussen twee kaften. Intussen lijken de belangrijkste informatiestromen tegenwoordig helemaal niet via papier te gaan. Bovendien verliest het fysieke boek aan populariteit en legt het af tegen hippe e-readers zoals de Kindle 2. Heeft, zo luidde de vraag in Delft, de bibliotheek nog wel toekomst?

En dit was wat ik hoorde roepen: ‘we zullen snel moeten veranderen, want anders zijn we er over 20 jaar niet meer’ en ‘hoe bereiken we de jongeren?’ en ‘we praten al heel lang onder elkaar over hoe het anders moet, maar laten we het ook zien?’ Het bezorgde me zowaar een déjà vu: waar heb ik dit eerder gehoord? Immers, waar het woordje ‘bibliotheek’ klonk zou je evengoed het woord ‘kerk’ kunnen invullen. Een constatering die de organisatoren ook al hadden gedaan - niet voor niets was pastoor Roderick Vonhögen (alias Father Roderick) een van de keynote speakers.

De oplossingsrichting werd gewezen door Helene Blowers, een Amerikaanse vrouw die zich al jaren beijvert voor de vernieuwing van het bibliotheekwezen. Zij stelde voor de kanteling te maken van library (waar het vooral om boeken gaat) naar ‘lifebrary’: inspirerende centra waar àlle facetten van het leven aan de orde komen. Waar mensen worden uitgedaagd om te leren en te ontdekken, maar evengoed om kennis te delen. Niet langer eenrichtingsverkeer, maar een plek van uitwisseling, interactie en inspiratie. Inderdaad, een geloofwaardig en prikkelend alternatief.

Ik bezocht het symposium samen met collega-blogger Johannes van de Akker. Wijj keken elkaar regelmatig verbaasd aan. Niet alleen waren de geconstateerde problemen verwant aan wat we in de kerk horen, ook de oplossingsrichting bleek dat te zijn. Toen Helene Blowers haar enthousiaste verhaal over de lifebrary vertelde herkenden we daarin het geluid van de ‘emerging church’: nieuwe vormen van kerkzijn, die aansluiten bij de nieuwe media, waarin iedereen zender en ontvanger wordt (gelijkwaardige interactie) en alle facetten van het leven hun plek vinden. Emerging church als lifebrary!Vergelijkbare ervaringen deed ik op tijdens het Congres Nieuw 2.0. in Leeuwarden. De dynamiek was verwant aan de kringen van de emerging church – er hing een verwachting van iets nieuws, zonder dat we weten wat dat is…

Deze ervaringen waren bevrijdend. Kennelijk lopen we in de kerk tegen problemen aan die op vele andere terreinen in de samenleving evengoed gevoeld worden. Allemaal zitten we in de ‘shift’ van veranderende tijden. Dat relativeert in hoge mate onze problemen en het relativeert ook onze oplossingsrichtingen. Nog het één, noch het ander is uniek en origineel. We maken, ook als kerk, deel uit van een snel veranderende samenleving en de problemen en uitdagingen die dat brengt worden op verschillende plekken gevoeld.

De constatering is ook een uitdaging. We worden namelijk uitgedaagd om over de grenzen van ons christelijke of kerkelijke subcultuurtje heen te kijken. Wij kunnen leren van elkaar. De kerk kan leren van wat er ontdekt wordt in andere sectoren (bibliotheek, zorg, onderwijs, bedrijfsleven), zeker - maar als we goed ons best doen kunnen wij ook anderen helpen de overgang te maken van de ene soort samenleving naar de andere.

Waarom zou de kerk daarin niet voorloper kunnen zijn? Dat was ze wel eens vaker, tenslotte! Ik denk dat het kan en ik denk dat het zou moeten. Ik wil er in de komende tijd verder met je over nadenken.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl


P.S. Eline herinnerde me aan het filmpje van de middeleeuwse helpdesk. We hebben het wel eens vaker moeilijk gehad met de overgang van media... Eline, dank je wel!

vrijdag, mei 15, 2009

Meetup Zoekend Geloven (3)

Langzaam krijgen de plannen voor de ontmoetingsmiddag en -avond op vrijdag 5 juni a.s. voor lezers en leden van Zoekend Geloven vorm (zie deel 1 en deel 2). Dat Klaas Hendrikse komen gaat vertelde ik je al. Ik vroeg het ook aan Andries Knevel (die ook een nawoord schreef), maar hij is helaas verhinderd. Hij zit dan midden in de drukke weken van Knevel & Van den Brink, waar hij me overigens wel voor uitnodigde (waarschijnlijk 1 juni). Uitgever Arjen van Trigt (van Boekencentrum uitgevers) zal er zijn en van verschillende mensen uit het Emerging Netwerk weet ik dat ze zullen komen.

En we hebben een locatie. Harald Overeem, theoloog en docent aan Bijbelschool De Wittenberg in Zeist bood ‘zijn’ school als locatie aan. Harald is lid van de Community Zoekend Geloven en bovendien een oude vriend van me. Ik voelde me dus vereerd en was meteen enthousiast, want ik ken die plek goed. Ooit was ik daar ook docent. Het is een goede plek om samen te komen. De Wittenberg kan ook zorgen voor een maaltijd in buffetvorm, dus daarmee werd iets meer duidelijk van het programma.

Ik stel me dat nu als volgt voor:

16.00 uur: ontvangst met koffie
16.30 uur: ‘officiële’ deel met presentatie van het boek en reacties
17.30 uur: een maaltijd en gelegenheid tot gesprek en ontmoeting

Het lijkt me goed om tijdens en na de maaltijd verschillende plekken in de zaal in te richten waar je met elkaar kunt kennismaken en bovendien verder kunt praten zoals we dan online ook in de Community doen. Het belooft een feestelijk samenzijn te zijn. Meer informatie vind je hier.

Je ziet, het krijgt vorm. Toch kan er nog steeds volop meegedacht worden. Als je zelf zou willen spreken tijdens het ‘officiële deel’ of als je een idee hebt wie we daarvoor nog zouden kunnen uitnodigen, laat het me weten. Als je ideeën hebt over het informele deel: welkom. Als je het leuk vindt een bijdrage aan de maaltijd te leveren: super! Zelf zou ik het heel leuk vinden als er ook gefilmd wordt. Misschien kunnen we korte interviews houden met elkaar die geschikt zijn voor op de website van de Community? Als je daar iets in kunt bijdragen, laat het me weten.

Hier kun je meer lezen over de Meetup, je opgeven of een opmerking achterlaten. Deelname aan de Meetup is gratis en het boek Van de Kaart is er te koop.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

P.S.: de extra Nieuwsbrief over het boek en de Meetup is verzonden. Als je je eerder wel inschreef, maar je ontvangt hem niet, dan kan het zijn dat je opgegeven emailadres foutief is. Je kunt je in dat geval hier opnieuw inschrijven of gewoon de Nieuwsbrief online lezen.

maandag, mei 11, 2009

De tranen van mijn zoon

Op de achterbank zat mijn jongste zoon boos te huilen: 'Ik snap er helemaal niets van!' Natuurlijk snapt een jongetje van tien zo’n gesprek niet, een gesprek dat gaat over de verschillen tussen Rooms-katholiek en protestants, tussen evangelisch en charismatisch. Wij probeerden het onze tienerdochters uit te leggen. Maar hoe zou een tienjarige begrippen als 'gereformeerd' en 'hervormd' kunnen begrijpen als wij het hebben over de kerkelijke kaart van Nederland? En wie snapt die verschillen eigenlijk nog wel?

Sommige mensen roepen dan: we moeten kijken naar wat ons verbindt – we hebben toch een gemeenschappelijke kern…? Scheidend voorzitter van de PKN gelooft daar zozeer in dat hij er graag een nationale synode aan wil wijden. Ik wil het graag geloven. Maar ik ben bang dat het gesprek daarover meteen weer spaak loopt zodra we de 'kern' willen formuleren. De verschillen worden immers juist bepaald door de verschillende kijk op wat die 'kern' zou zijn - dat is wat we identiteit noemen.

Ik heb mijn zoon getroost op mijn schoot en hem gezegd dat papa er al heel lang voor geleerd heeft en het ook nog niet goed begrijpt. En dat is waar. Ik herinnerde me bovendien weer dat de eenheid van de wereldwijde kerk – die 'ene algemene christelijke', zeg: 'katholieke kerk', waarover onze belijdenis spreekt – vooral geloofd moet worden. We kunnen haar niet concluderen op grond van theologische algebra met tellers en noemers.

Als de eenheid van de kerk een geloofde (en te geloven) werkelijkheid is, als we de eenheid van de kerk vooral belijden, dan is het dus ook een eenheid die we zelf moeten maken, die we moeten willen, die we moeten leven. Geloven kan immers niet zonder leven? Na de TRIN-discussies realiseer ik me dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan…

Ik snap de tranen van mijn zoon wel. Het zijn ook de mijne.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

zaterdag, mei 09, 2009

TRIN: oordeel herzien of herhalen?

‘Hoe is het mogelijk veroordeling uit jouw mond te horen? Heb je zelf niet de pijn ervaren toen mensen je afwezen vanwege 'een andere manier' van geloven?’ Zo luidde de reactie van Steven op mijn blogpost over de TRIN-conferentie ‘Heaven on Earth’ die afgelopen weekend in Zwolle werd gehouden. Ik had geschreven:‘TRIN heeft met de Jezus van de evangeliën niets te maken!’ Inderdaad een oordeel en nog een hard oordeel ook. Daarom lieten de woorden van Steven mij niet los. Ze herinnerden mij aan de pijn van veroordeeld worden. Doe ik nu zelf waarvoor ik anderen heb gewaarschuwd?

Radicaal katholiek
Die vraag werd des te prangender doordat ik juist deze dagen de drukproef van mijn boek moest corrigeren. Ik vertel daarin over mijn crisis en het oordeel dat daarover werd geveld. Bovendien schrijf ik hooggestemd over wat ik noem ‘radicale katholiciteit’, waarin we elkaar niet de maat nemen op theologische issues, waarin we geen eenheid zoeken in een rechte leer over de bijbel of over Jezus, maar waarin we het leren uithouden in alle verschillen ‘in de wijde kring rond Jezus’… Wat we gemeenschappelijk hebben is dat we ‘op gehoorafstand van Jezus staan’, zoals de mensen rondom Jezus als hij hen leert bidden ‘Onze Vader…’ Radicaal katholiek - en dus kwam steeds weer die vraag terug: mag ik wel schrijven wat ik geschreven heb over TRIN?

Als ik zou inzien dat ik foutief geoordeeld heb zou ik meteen mijn excuus aanbieden – ik heb dat wel eens vaker moeten doen. En ik bied zeker mijn verontschuldigingen aan aan hen die zich door mij veroordeeld voelen. Ik heb geen mensen willen oordelen en zeker niet de bezoekers van de TRIN-conferentie. Maar mijn probleem is dat ik er werkelijk van overtuigd ben dat hetgeen ik zag zeer gevaarlijk is. En dan heb ik het niet over leer of theologie van TRIN (die deel ik weliswaar niet, maar dat is niet het punt), maar over wat daar in die zaal gebeurde!

Het lijkt er niet op!
Uit de inmiddels 34 reacties maak ik op dat veel mensen iets in mijn blog hebben gelezen wat ik niet bedoelde te zeggen. Als ik zeg dat ‘TRIN niets met ‘de Jezus van de evangeliën’ te maken heeft bedoel ik het ook zo: ik herken in het gebeuren van TRIN niet de verhalen van de evangeliën en omgekeerd. Ik oordeel niet over Gods liefde voor mensen of zijn aanwezigheid in de IJsselhallen (ik heb geen idee hoe je daar een zinvol oordeel over kunt vellen). Het enige dat we hebben zijn 1) de evangeliën die ons een beeld van Jezus geven en 2) Jezus’ advies om aan de vruchten de boom te kennen. En dan blijf ik bij mijn constatering dat het er niet op lijkt… wie mij wil overtuigen van het tegendeel is welkom!

Want dit is wat ik van Jezus begrijp: hij roept mensen terug uit de greep van machten die hen tot minder dan een mens maken, machten die de verantwoordelijkheid hebben overgenomen. Mensen die ‘bezeten’ zijn worden vrijgemaakt en aan zichzelf teruggeven. Jezus zet mensen op hun benen en vraagt ze daarna een weloverwogen keuze te maken. De oproep tot bekering wordt weliswaar in groepen gedaan, maar de vraag tot navolging gebeurt altijd in kleine kring. Jezus vraagt zelfs aan zijn volgelingen de ‘kosten te berekenen’ en goed en kritisch te overwegen wat het hen waard is om Hem te volgen.

Het ‘occulte’ van TRIN
Wat ik zag in de TRIN-conferentie (in hun eigen stream, dus geen selectie van anderen) was daar bijna het tegendeel van: mensen werden niet vrijgemaakt van onzichtbare machten, maar juist ondergedompeld in een wereld van onzichtbare machten en krachten. De sprekers ‘zagen’ engelen, vuurballen en wat niet meer en claimden daarmee autoriteit en gezag. Hun onvertaalbare klanken en vreemde bewegingen (spasmen) moesten die ‘onzichtbare werking’ van de goddelijke wereld onderstrepen.

Er werd zelfs gesproken over ‘bezetenheid van de Heilige Geest’ (‘Holy Ghost possession’). Dit is in letterlijke zin ‘occult’: de beslissende werkelijkheid wordt verlegd naar het onzichtbare en is verborgen (occultus)! Ingrijpende keuzes als ‘de rest van je leven een zendeling zijn’ werden ontlokt in opzwepende, met muziek omlijste sessies. De druk werd hoog opgevoerd, want de beslissing moest ‘hier en nu’ worden genomen. En ‘elke kritische geest’ werd tot berouw en bekering opgeroepen, op straffe ‘verder zonder zegen door het leven’ te moeten gaan. Je moet maar durven!

‘Aan de vruchten kent men de boom’ – als deze uitingen de vruchten zijn van de theologie en het geloof achter TRIN, dan ben ik zeer bezorgd. De vruchten zijn zeer ongezond, om niet te zeggen: giftig. Wie het boek Ooit Evangelisch van Otto de Bruijne leest, ziet waar veel mensen uit dergelijke kring uiteindelijk belanden. Goddank zal dat niet voor allen zo zijn!

Bezwering of vrijheid
Wat mij tenslotte blijft verbazen is de terughoudendheid onder kerken en predikanten om met ferme stem te waarschuwen voor deze gevaarlijke stroming die kennelijk zijn duizenden verslaat. Waarom blijft breed protest uit? Het contrast met de ophef rond Klaas Hendrikse blijft vreemd. Ik vermoed dat velen toch in meer of mindere mate ‘bang’ zijn voor de ‘bezweringen’ die er uitgaan van TRIN en gelijksoortige bewegingen: ‘Pas op, kom niet aan Gods werk…’ (ook ik kreeg weer die waarschuwing in de reacties). De ‘angst’ dat het misschien toch van God is en dat je je dus toch onder het ‘oordeel van God’ stelt als je hier kritisch over bent. Zou juist het herkennen van deze angst niet de doorslaggevende reden moeten zijn om afstand te nemen?

‘Want waar de Geest des Heren is, is vrijheid’…

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

P.S. Over paranormale begaafdheid, engelen en occultisme zal ik binnenkort meer schrijven. Ook op de Community Zoekend Geloven is daarover een gesprek gaande, dat om verdere overdenking vraagt. Dan kan ik ook ingaan op vragen daaromtrent die bij de vorige TRIN-blog zijn gesteld.

woensdag, mei 06, 2009

Meetup Zoekend Geloven (2)

Na mijn aankondiging van de Meetup Zoekend Geloven op vrijdag 5 juni a.s. werd het even erg onrustig op mijn blog omdat ik een kritische blogpost schreef over de TRIN-conferentie ‘Heaven on Earth’ die in Zwolle werd gehouden. Na vele honderden bezoeken op één dag en meer dan 25 reacties concludeer ik dat daar meer in zit dan ik aanvankelijk dacht. Een vervolg zal dus zeker komen, maar daarvoor heb ik wat meer tijd en bezinning nodig. Stay tuned.

Intussen komen ook de reacties binnen op de oproep om samen de Meetup vorm te geven. Er zijn inmiddels mensen bezig met het zoeken van een goede locatie en zodra die bekend is, zal ik het je laten weten. Van Klaas Hendrikse kreeg ik bericht dat ook hij graag bereid is te komen en dat doet me groot plezier. In mijn boek ‘Van de kaart’ ga ik onder andere met hem in gesprek en bovendien schreef hij een nawoord bij het boek (net als Andries Knevel). Ik zie uit naar een vervolg op dit gesprek en kan me voorstellen dat sommigen van jullie het ook uitdagend zouden vinden eens met hem in gesprek te gaan – het kan bij de Meetup Zoekend Geloven!

En dus gaan we verder. Wie denkt nog eens verder mee over de invulling? Wie zou je daar nog meer willen zien of spreken? Heb je ideeën over de manier waarop we met elkaar in gesprek kunnen gaan? Kortom: kom maar op met je ideeën en vragen…

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

dinsdag, mei 05, 2009

TRIN heeft met Jezus niets te maken!

Natuurlijk had ik het kunnen weten. De satirische website goedgelovig.nl schreef de afgelopen maanden tenslotte vaak genoeg over de charismatische organisatie TRIN. Maar tot nu toe wist me dat niet te boeien. Ik las de stukjes niet en wist dus tot vanavond niet goed waar TRIN voor stond. Nu weet ik dat, eerlijk gezegd, na vanavond nog evengoed niet, maar wat ik wel weet is dat ik TRIN ronduit gevaarlijk vind. Ik keek vanavond namelijk naar een livestream van de conferentie ‘Heaven on Earth’ die deze dagen in Zwolle wordt gehouden.

En gezegd moet worden: technisch hebben ze het goed voor elkaar daar bij TRIN. Welke christelijke conferentie heeft een online goed geregisseerde videostream waar gelijktijdig meer dan 360 mensen naar zitten te kijken? En hoewel het mijn smaak niet is, ook de muzikanten waren niet voor de poes – dat herken ik wel. Jawel, je ziet dat de enorme bedragen die er bij de collectes worden gevraagd (er werd naar verluid om een gift van 200.000 gevraagd) goed besteed worden. Ze kunnen zich een showtje veroorloven, zelfs als daar meer dan 6.000 mensen komen kijken.

Maar wat ik zag was ronduit schokkend. Ik had wel eens youtube-filmpjes gezien van (wat ik beoordeelde als) extreem charismatische groepen. Maar ik wist niet dat dergelijke misstanden ook in Nederland voorkomen. Wat ik zag was afschuwelijk. Opzwepende muziek, mensen die urenlang onsamenhangende verhalen vertellen met om de andere zin een uithaal die klinkt als ‘oohjeezusss’ of een andere onverstaanbare uitroep (‘oeh shabah’ hoorde ik vanavond vaak voorbij komen). En mensen die, terwijl ze praten, onbeheersbare schokken met hun lichaam vertonen of zomaar hysterisch gaan lachen. Op het podium! Handen werden opgelegd en her en der vielen mensen in zwijm. En dan heb ik het alleen nog maar over wat ik zag – de inhoud van de woorden was even misselijkmakend.

Drie uur lang zat ik gekluisterd aan mijn beeldscherm. Afschuw, angst, boosheid en spotzucht vochten beurtelings om de voorrang. Een aantal van mijn twittervrienden keek ook toe en ook bij hen was de afschuw groot. Toch verzekerden verschillende mensen mij dat dit geen uitzondering is. Dit gebeurt meer – veel meer, als ik ze geloven moet. Toen ik, nota bene, Willem Ouweneel op het podium meende te ontwaren en ik via twitter om bevestiging vroeg, werd mij verteld dat dit zijn huidige 'scene' is. Professor Ouweneel is een opzwepende charismatisch genezer geworden en staat bij dergelijke kermissen vooraan te springen en ‘oohjeezusss’ te scanderen. Ik vraag mij in gemoede af: hoe kan het, dat dit in christelijk Nederland gewoon gebeurt? Hoe kan het!

O jawel, ik ontdekte op mijn eerste strooptocht op internet best kritische geluiden bij TRIN en bij haar oprichter Mattheus van der Steen. Maar ook veel positieve of gematigde geluiden. Het leidt in ieder geval niet tot groot verzet of opstand in kerken (voor zover ik kan zien). In 2007 vielen er wel duizenden mensen over een Zeeuwse dominee die worstelde met het woordje ‘bestaan’ in verband met God. Maar waar blijft de ophef over deze duistere praktijken? Dit lijkt mij veel gevaarlijker en schadelijker dan welk theologisch debat ook! Waarom wordt hier niet gewaarschuwd voor demagogische manipulatie en voor de psychische gevolgen hiervan? Ik zou het bijna occult willen noemen wat ik zag.

Als ik het evangelie goed lees zet Jezus mensen stevig op hun voeten en stuurt ze op pad met een boodschap die verantwoordelijkheid vraagt: ‘Volg mij!’. Jezus maakt van zijn leerlingen sterke mensen die volle verantwoordelijkheid nemen voor het leven en daarin zoeken naar het Koninkrijk. Wat ik vanavond bij TRIN zag leek daar niet op. Mensen worden hier omvergeblazen, mensen worden tot een onwaardige, blatende en schreeuwende menigte. Nee, TRIN heeft met de Jezus van de evangeliën niets te maken!

Het moet maar eens gezegd worden.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

Zie ook het vervolg op deze blog: TRIN: oordeel herzien of herhalen?

maandag, mei 04, 2009

Interactieve Meetup Zoekend Geloven

Wie een boek laat verschijnen doet dat tegenwoordig minimaal met een symposium of officiële aanbieding aan een BN-er. Daarom werd mij de afgelopen weken regelmatig de vraag gesteld: ‘En jij, wat ga jij doen?’ Want ja, mijn boek Van de kaart verschijnt aan het eind van deze maand. En dus een symposium over twijfel? Een conferentie over geloven in de 21e eeuw? Een pittige ontmoeting tussen de twee mannen die een nawoord schreven: Andries Knevel versus Klaas Hendrikse?

Nee, een symposium gaat er niet komen. Maar ik ben evenmin van plan de komst van het boek onopgemerkt te laten. Bovendien hebben verschillende leden van de Community Zoekend Geloven en lezers van mijn blog al eens aangedrongen op een ontmoeting ‘in real life’. Daarom stel ik voor: een ‘Meetup Zoekend Geloven’ op vrijdagmiddag 5 juni - en wel op een interactieve, zo je wilt 2.0-manier georganiseerd.

Voor sommigen zal dit enige uitleg vragen…

‘Meetup’ is een term die gebruikt wordt voor ontmoetingen van mensen die elkaar eerst via internet hebben leren kennen (je hebt twitter-meetups, linkedIn-meetups en flickr-meetups). Dat zou in dit geval ook zo zijn – de meesten van de honderden lezers van mijn blog en ook de meeste leden van de Community kennen elkaar niet in real life. Toch hebben we in de loop van de tijd veel met elkaar gedeeld en dat maakt het erg interessant elkaar ook eens echt te ontmoeten. Een ‘Meetup’ dus.

Passend bij dit medium en deze tijd stel ik bovendien voor om de organisatie ook interactief te maken. Het enige dat ik bij deze vaststel is de datum: vrijdag 5 juni. Nou ja, en dat ik wat zal vertellen over mijn boek. Maar verder moet alles nog worden ingevuld: locatie, programma, tijden…

Dus: denk mee (als je zin hebt) en doe mee. Weet je een leuke plek (beetje centraal, liefst bereikbaar met OV) of heb je zelfs beschikking over een plek, laat het weten. Heb je ideeën over de invulling van de middag/avond: vertel het ons. En voel je vrij ook anderen uit te nodigen. Een meetup is een open plek, waar iedereen die belangstelling heeft, welkom is.

Ik zal je op de hoogte houden van de vorderingen! Ik ben net zo benieuwd als jij, wat het worden gaat…

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

zondag, mei 03, 2009

Leven in een rollercoaster

In de afgelopen weken gebruikte ik regelmatig het woord ‘rollercoaster’ als mij gevraagd werd ‘hoe gaat het met jullie?’ Want daar lijkt ons leven soms wel een beetje op, een rollercoaster: veel ontwikkelingen en onverwachte wendingen, een tollende snelheid van gebeurtenissen en regelmatig helemaal ondersteboven... Veel daarvan kan ik je nu niet vertellen, hoewel ik denk dat het me de komende maande veel stof tot schrijven zal bieden. Toch valt er wel wat te vertellen – ik bied je de nieuwsbrief van mei.

Je kunt je ook abonneren op maandelijkse automatische toezending van de Nieuwsbrief. In de volgende (extra) editie de defintieve gegevens over de verschijning van mijn boek Van de kaart.

Boele P. Ytsma
zoekendgeloven.nl

 

blogger templates | Make Money Online